• Archief
Elektrische auto’s zijn weer helemaal in, wie herinnert zich de Witkar nog?

Elektrische auto’s zijn weer helemaal in, wie herinnert zich de Witkar nog?

De elektrische auto is weer helemaal in. De nieuwste aanwinst is de PUMA (Personal Urban Mobility and Accessibility), ontstaan uit een samenwerkingsproject van GM en Segway. Maar waar hebben we zoiets eerder gezien?

In de jaren zeventig, werd druk geexperimenteerd met elektrische auto’s voor in de stad, zoals de Witkar. De Witkar is een tweepersoons driewielig elektrisch motorvoertuig, ontworpen door de Amsterdamse provo Luud Schimmelpennink en was bedoeld als collectief vervoermiddel voor de Amsterdamse binnenstad.

Schimmelpennink werd in 1967 lid van de Amsterdamse gemeenteraad. Hij stelde toen voor in Amsterdam tweeduizend collectieve fietsen beschikbaar te stellen, om het autoverkeer en de daarmee gepaard gaande luchtverontreiniging terug te dringen. Nadat dit witte fietsenplan was afgewezen ontwikkelde Schimmelpennink een collectief motorvoertuig. De Witkar was een cilindervormig voertuig op drie wielen, dat werd aangedreven door een 24 volt elektromotor van 2000 watt. Het leeggewicht bedroeg 452 kilogram; de topsnelheid bedroeg 30 kilometer per uur; de actieradius op een volle acculading was 15 kilometer. Wie een Witkar wilde gebruiken, moest lid worden van een vereniging en kon vervolgens een Witkar lenen van een van de vijf stations in de binnenstad. Een rit diende ook weer op zo een station te eindigen, waarna de accu’s van de Witkar binnen zeven minuten konden worden opgeladen.

Op 24 mei 1968 maakte het prototype van de Witkar zijn eerste rit. In 1972 werd de Coöperatieve Vereniging Witkar opgericht die twee witkarren en een laadstation exploiteerde. Op Zaterdag 19 Mei 1973 hield deze vereniging een witkar-festijn aan het Spui. Op deze dag hoopten ze het 1000 ste lid te begroeten. Atheneum boekhandel had een etalage aan het schone karretje gewijd en er traden 2 popgroepen op. De Amsterdamse band “Space 7” en “Slumberland bluesband”. Tevens waren er voorstellingen met een Israëlisch poppenspel.

Op 21 maart 1974 opende Irene Vorrink, op dat moment minister van Volksgezondheid en Milieuhygiëne, het eerste Witkarstation, aan het Amstelveld. Vanaf dat jaar was het systeem in gebruik met een 25-tal voertuigen en vier, later vijf, stations (Amstelveld, Elandsgracht, Nieuwmarkt, Oude Brugsteeg, Spui). Een levenslang lidmaatschap kostte 25 gulden; voor de sleutel moest jaarlijks 20 gulden worden betaald en de ritprijs bedroeg een dubbeltje per minuut.

Op 27 oktober 1986 besloot de vereniging zichzelf op te heffen omdat de doelstelling – 25 stations, en 125 voertuigen – niet haalbaar was gebleken. Drie dagen later werden de Witkarren van de straat gehaald. In 1988 werd het project definitief opgeheven.

Van de Witkar zijn in totaal 38 exemplaren gebouwd: een prototype; 2 exemplaren voor gebruik in 1972; een serie van 10 stuks, met 40 cm wielen, vervaardigd door Cock te Assen; een tweede serie van 25 stuks met grotere wielen, vervaardigd door Spijkstaal in Spijkenisse. De bovenbouw van alle exemplaren werd vervaardigd door Vaalburg Carrosseriebouw te Nieuw-Vennep. Anno 2008 beschikken enkele musea en particulieren nog over een exemplaar, waaronder het Amsterdams Historisch Museum.

Bron: o.a. wikipedia

terug naar voorpagina