• Archief
40 Jaar Mitsubishi Galant

40 Jaar Mitsubishi Galant

Het is al weer 40 jaar geleden dat de wereld kennis mocht maken met de Mitsubishi Galant, die toen nog Colt Galant heette. De naam Galant werd afgeleid door de Franse woorden ‘gallan’ en ‘valiant’ en betekent zoveel als ridderlijk.

De eerste generatie van de Galant, werd eind 1969 geïntroduceerd. Het eerste exemplaar werd in december dat jaar verkocht. De nieuwe auto werd Dynawedge bijgenaamd door de aërodynamische invloeden in het ontwerp. Initieel was enkel een vierdeurssedan beschikbaar. Vanaf 1970 kwam daar ook een tweedeurshardtop bij. Dat was de eerste Japanse productiewagen zonder scheiding tussen de voorzij- en achterzijruiten. Ook verscheen dat jaar de sportieve en aparte Colt Galant GTO. Vanaf 1971 kwam de Galant via partner Chrysler ook op de Amerikaanse markt als de Dodge Colt. De Galant had Mitsubishi’s nieuwe Saturn vier-in-lijnmotor.

In 1973 werd de Galant hertekend. Er kwam ook een prestatiegerichte AIIGS-variant met een 2,0 liter Astron-motor van 125 pk, die overigens ook in de hardtop kwam. Deze tweede generatie werd breder geëporteerd en kwam opnieuw op de Amerikaanse markt onder het Dodge-embleem. In Canada werd die versie verkocht als Plymouth Colt en Plymouth Cricket. Chrysler bracht de auto ook in Australië op de markt als Chrysler Valiant Galant. In Europa werd het model verkocht als Mitsubishi Colt Galant.

In 1976 kwam wederom een vernieuwde Galant uit die Galant Sigma (Galant Σ) heette. Op veel exportmarkten werd die naam gewoon Galant. Deze derde generatie kreeg Mitsubishi’s nieuwe MCA-Jet-motor met secundaire kleppen die de uitstoot sterk reduceerden. Deze keer was naast de sedan ook een stationwagen beschikbaar. In de VS bleef het model in de catalogus van Dodge als de Colt. In Australië werd het lokaal gebouwd en verkocht als Chrysler Sigma. In 1977 werd de derde Galant auto van het jaar in Zuid-Afrika, en in 1981 in Nieuw-Zeeland.

1980 Bracht de vierde Galant met twee nieuwe motoren: de geavanceerde Sirius met ECI (elektronisch gecontroleerde brandstofinjectie) en een turbolader en de Astron 2300, de eerste turbodiesel in een Japansa passagiersauto. [2] In 1982 en -83 werd de Australische Sigma ook in het Verenigd Koninkrijk verkocht onder de merknaam Lonsdale, overigens het enige model dat ooit onder dat merk verscheen. Deze auto bleek weinig succes te krijgen en het jaar erop werd de Galant in het VK als Mitsubishi Sigma verkocht. In Australië werd de Sigma tot 1987 gebouwd.

De vijfde Galant werd in 1983 gelanceerd en introduceerde onder meer voorwielaandrijving. Hiermee werd de wegliggeng verbeterd, was er meer interieurruimte en een lager verbruik. Andere innovaties waren ECS (elektronisch gecontroleerde wielophanging) en EPS (elektronische stuurbekrachtiging). Deze Galant had ook een voor de jaren 1980 ongebruikelijke stijl die bijvoorbeeld ook de Renault 21 had. De uit de vorige generatie bekende 2.3 turbo diesel werd vervangen door de 1.8 turbo diesel met intercooler die aanmerkelijk betere prestaties leverde en veel stiller was dan de Duitse en Franse concurrenten die bekend stonden om hun dieseltechnologie. De kwaliteit van de 1.8 Turbo Diesel bleek in de begin jaren echter niet optimaal te zijn. Na talloze gescheurde cilinderkoppen besloot Mitsubishi de turbodruk drastisch omlaag te brengen. Dit kon niet voorkomen dat al menige dieselmotor schade had opgelopen waardoor de fabriek besloot coulance te verlenen op motoren met gescheurde cilinderkoppen tot 6 jaar. De nieuwe cilinderkoppen voldeden beter aan de hoge thermische belastingen van de motor waardoor motorschade tot een minimum werd teruggebracht. Al met al liet de 1.8 Turbo diesel de concurrentie ver achter zich. In de benzine uitvoering was de Galant in Europa beschikbaar als 1.6 en 2.0 motoren met carburateur. Bovendien was er een 2.0 turbo met elektronisch geregelde injectie leverbaar. De Galant was leverbaar in talloze uitrustingsniveaus waarvan de duurste was voorzien van oa snelheid afhankelijke interval, cruise controle, elektrische ramen, elektronisch veersysteem. In Duitsland werd de auto onderscheiden met “das golden Lenkrad”.

De zesde Mitsubishi Galant verscheen vervolgens in 1987. De lijnen van het nieuwe model waren ronder geworden. Het eerste jaar al werd deze Galant auto van het jaar in Japan. Die kreeg het nieuwe Dynamic Drive-systeem met vierwielaandrijving, -sturing en -antiblokkeersysteem. In 1988 verscheen de specifiek voor Europa bestemde Eterna, in feite de vijfdeurshatchback-variant van de Galant. In 1989 kwam de Galant ook in de VS op markt en werd het geïmporteerde auto van het jaar. In Canada werd de auto verkocht als 2000GTX onder het Dodge- en het Eagle-embleem. De Galant VR-4 nam tussen 1988 en 1992 met succes deel aan het World Rally Championship.

De zevende Galant volgde in 1992 met een verbeterde aërodynamica en verbeteringen in de vierwielaandrijving die de auto beter en stiller deden presteren. Er verscheen eveneens een hardtop-variant die Mitsubishi Emeraude heette en enkel in Japan beschikbaar was. In Europa werd de Galant geleverd als 4 deurs sedan en als vijf deurs hatchback. Bovendien werd het motoren aanbod uitgebreid met een 2.0 en een 2.5 zes cilinder. De 1.8 en 2.0 liter vier cilinders werden voorzien van 16 kleps technologie waardoor het vermogen toenam tot 128 PK voor de 1.8 en 137 pk voor de 2.0. De 2.0 was uitgerust met balansassen wat de motor rustiger en stiller maakte. De 6 cilinder varianten waren voorzien van een variabel inlaat traject waardoor de motoren in alle toerengebieden optimale prestaties leverden. Door toepassing van een DIS ontsteking op de 6 cilinder was de verdeler vervallen wat de betrouwbaarheid ten goede kwam. De uit de vorige generatie bekende 1.8 turbo diesel werd vervangen door een 2.0 turbo diesel met intercooler. Ondanks de grotere cilinder inhoud was er afgezien van een minimale koppeltoename geen echte prestatie toename te bespeuren. In deze periode was duidelijk te merken dat Mitsubishi met de diesel technologie langzaam maar zeker de concurrentie niet meer voor kon blijven. De toegepaste nieuwe automatische transmissies waren voorzien van invecs technologie die het schakelpatroon aanpassen aan de rijstijl en rij omstandigheden van de bestuurder. De Galant werd bovendien voorzien van een geavanceerde multilink wielophanging wat de wegligging ten goede kwam. Deze generatie Galant was bovendien de eerste productie auto van Mitsubishi waar op beperkte schaal CAN bus sturing werd toegepast.

Voor modeljaar 2004 verscheen de negende generatie Galant voor Noord-Amerika, Mexico, Rusland en het Arabisch Schiereiland. Die laatste twee begon met invoer vanuit de VS in respectievelijk 2006 en 2007. De auto bestaat enkel als sedan en werd groter en een stuk zwaarder. Een aangepaste versie wordt ook in Taiwan geproduceerd en verkocht als eerst Galant Grunder en vervolgens gewoon Grunder. Ook in de Filipijnen wordt die variant verkocht als de Galant 240M. Ook Australië en Nieuw-Zeeland hebben een specifieke versie met de naam 380.

Sinds 1969 zijn negen generaties van de Galant gebouwd waarvan er al meer dan vijf miljoen exemplaren verkocht werden. De Galant begon zijn carrière als een compacte auto en evolueerde naar een middenklasser. Na 1993 wordt het model ook buiten thuisbasis Japan geproduceerd bij Diamond-Star Motors – een voormalige joint-venture met Chrysler – in de Verenigde Staten.

terug naar voorpagina