• Archief
<B><EM>OldtimerStory</B></EM> Op pad met een Eend

OldtimerStory Op pad met een Eend

Vandaag kruipen we achter het stuur van een auto die iedereen wel kent. Van jong tot oud, van groot tot klein, wel of geen autoliefhebber. Eigenlijk iedereen kent de “Eend”, door Citroën op de markt gezet als 2CV. Een karakteristieke auto met een heel herkenbaar uiterlijk en voorzien van non-nonsens techniek.

Citroën 2CV 1949In 1935 begon Lefèbvre samen met Flaminio Bertoni aan een nieuw project. De opvolger van André Citroën, Pierre-Jules Boulanger zag markt voor een tegenpool van de grote Traction Avant. Het eerste prototype werd in 1936 gebouwd vanuit de opdracht een auto te ontwerpen waarmee een boer een mand eieren naar de markt kon brengen zonder dat er één brak. Bijzonderheden waren het linnen dak en de uitneembare banken voor een picknick in de berm van de weg. De 2CV had het daglicht gezien. Toch zou het door het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog nog tot 1949 duren voor de 2CV daadwerkelijk op de markt gebracht kon worden. Ondanks het uitstel zou de 2CV een lange carrière tegemoet gaan.

Ons exemplaar is een 2CV6 club uit 1985, en is zeg maar een moderne Eend. Het is een Eend zoals een Eend er uit moet zien. Zeker niet verrot, maar ook niet perfect. Maar Vandaag gaan we rijden en staan we niet te lang stil bij de buitenkant. Meteen na het instappen weet je dat je in een bijzondere auto zit. De stoeltjes zijn simpel maar zitten prima. Met zijn tweeën voorin betekent dat je gezellig dicht naast elkaar zit. Met een klein beetje choke start de luchtgekoelde tweecilinder meteen. Al bij stationair toerental is kenmerkende geluid van de Eend meteen herkenbaar. Tijd om op pad te gaan.

Het inleggen van de eerste versnelling is even wennen. Dat ligt niet alleen aan de plaatsing van de versnellingspook die als een grote haak uit het dashboard steekt. Ook het schakelpatroon is afwijkend van wat we gewend zijn. De versnellingsbak schakelt wel duidelijk en makkelijk en al snel zijn we onderweg. De 602 cc grote trekt er flink aan en door het alom aanwezig geluid krijg je het idee sneller te gaan dan de kilometerteller aangeeft. Het maakt niet uit, het plezier is er niet minder om. Jammer genoeg is buiten net te fris om de grote attractie van de 2CV te openen, het roldak.

De eerste bochten is het even wennen, een Eend waggelt inderdaad. Het flinke overhellen in de bocht hoort gewoon bij deze Citroën. Hier heeft duidelijk het grote veercomfort voorrang gekregen boven een sportieve wegligging. Als je in een moderne vierwieler stapt dan denk ik weleens met weemoed terug aan de tijd dat een auto nog gewoon een eigen karakter mocht hebben. En natuurlijk waren niet alle karaktertrekjes positief, maar dat maakt het rijden in een oldtimer vandaag de dag juist zo leuk. Nou, karakter heeft een Eend zeker.

Na een tochtje via binnenwegen komen we aan bij een autoweg. Hier is onze conclusie snel getrokken: dit is niet het domein van een Eend. Zeker, het is mogelijk om de teller boven de 100 te krijgen. Maar of je dan nog steeds met een brede glimlach achter het stuur zit? Niet alles was vroeger beter. Of dat minpunten oplevert voor deze Citroën is nog maar de vraag. Deze auto koop je immers niet om snel van A naar B te gaan. Nee, het gaat om de reis van A naar B en daar wil je natuurlijk zo lang mogelijk over doen.

Zoals gezegd zag onze Eend in 1985 het daglicht en is daarmee een exemplaar uit de nadagen van de productie. Overigens kent de Eend op dat moment nog steeds een grote schare kopers en doet Citroën nog steeds goede zaken. Op 27 juli 1990 gaat de Eend definitief uit productie en is de Eend meteen een klassieker. In totaal werden in 42 productiejaren 5.11 miljoen van deze oldtimer met geheel eigen karakter gemaakt.

terug naar voorpagina